Jaki powinien być stosunek otworu wlotowego do wylotowego przy wentylacji nadciśnieniowej?

Błędną wartością spotykaną w publikacjach jest wartość WYLOTU mająca 75%-175% otworu WLOTOWEGO (1:1,75). 
Przy maksymalnej ww. wartości będziemy dmuchać w drzwi, a wydmuchiwać przez otwór wielkości dwóch drzwi bez 1/4.
Najczęściej spotykana wentylacja – drzwi:okno, skutkuje skutecznością na poziomie 40-50%.

Zapominamy więc o tych widełkach.

Sugeruje się natomiast dążenie do wartości stosunku wlotowego do wylotowego co najmniej 1:2 (90% skuteczności) do 1:3 (95% skuteczności).

Większe wartości (tj. 1:4, 1:5) owszem zwiększają skuteczność, ale nieznacznie (kilka procent) i niewspółmiernie do naszego wysiłku. Gdzie bowiem na „mieszkaniówce” znajdziemy pomieszczenie którym utworzymy wylot czterokrotnie większy od wlotu (np. drzwi)?
Co jeśli nie można zwiększyć wylotu? Możemy używać np. kurtyny dymowej do zmniejszenia otworu wlotowego.

Oczywiście pamiętamy, że to ilość powietrza wydostającego się przez otwór wylotowy stanowi miarę skuteczności wentylacji.

Dobrą praktyką jest zabezpieczenie każdego otworu wylotowego nawodnioną linią gaśniczą wraz z obsługującym ją strażakiem.

Otwory wylotowe powinny znajdywać się jak najbliżej ogniska pożaru, aby nie zaburzać ścieżki przepływu.

Zauważyć należy też, że przy wentylacji grawitacyjnej to otwór wlotowy powinien być większy.

Należy prowadzić wentylację biorąc pod uwagę wiatr. Zwracamy uwagę czy otwory wlotowe i wylotowe znajdują się po stronie nawietrznej czy zawietrznej. Czasami należy zaniechać PPV z uwagi na niekorzystny rozkład otworów przy bardzo silnym wietrze.

Powyższa treść jest tylko częścią dużo większego tematu, który powinien być zgłębiany przez czytelnika.

link do wpisu (+ ciekawa rozszerzająca dyskusja)

bibliografia:
„Fire Ventilation”, S. Svensson, Swedish Rescue Services Agency. 2005
„O pożarach wewnętrznych po nowemu”, Szymon Kokot-Góra
opracowanie własne

Koniecznie podziel się swoim zdaniem!