The Art of Reading Smoke for Rapid Decision Making, Dave Dodson, 2006

Dokument przedstawia cztery kluczowe atrybuty dymu – objętość, prędkość (ciśnienie), gęstość i kolor – oraz uczy porównywania ich między otworami, by określić lokalizację pożaru, jego wielkość, ścieżkę rozwoju i prawdopodobieństwo zdarzeń niebezpiecznych, takich jak rozgorzenie czy backdraft. Zawiera czterostopniowy proces czytania dymu (inwentaryzacja atrybutów, rozpoznanie wpływów, ocena tempa zmian, przewidywanie kolejnego zdarzenia) i krótkie heurystyki operacyjne (np. interpretacja zachowania dymu po otwarciu drzwi).

1. Koncepcje podstawowe: „dym to paliwo”; zmiana paliw (materiały o mniejszej masie, syntetyki); „triggery” zdarzeń wrogich (punkt zapłonu/ognia, temp. samozapłonu).
2. Zdarzenia wrogie i sygnały: rozgorzenie (turbulentny dym, rollover, autozapłon), backdraft (żółty dym ze szczelin, okopcone szyby, brak płomieni), wybuch dymu (krótkotrwały „flash” kieszeni gazów przy punkcie zapłonu), szybkie rozprzestrzenienie pożaru.
3. 4‑stopniowy proces: inwentaryzacja VVDC (volume, velocity, density, color); wpływy (kontener/kubatura, równowaga termiczna, działania gaśnicze, pogoda); określenie tempa zmian; przewidywanie kolejnego zdarzenia.
4. Interpretacja atrybutów: gęstość jako najważniejszy predyktor zdarzeń; rozróżnianie ciśnienia „objętościowego” vs „cieplnego” po dynamice spowalniania; znaczenie brązowego dymu (niedokończone drewno); filtracja węgla wpływająca na kolor.
5. Heurystyki i „tricki”: co mówi dym po otwarciu drzwi (poziom pożaru), wykorzystanie latarki do oceny kierunku przepływu, reguła „5 sekund” zmiany warunków jako sygnał zajścia zdarzenia.
6. Cele czytania dymu: dokładna lokalizacja pożaru, ocena jego wielkości, identyfikacja ścieżki rozwoju oraz ocena prawdopodobieństwa „hostile fire event”.